கனவுகள்

இமைகள் வழியே

வழிந்து நிற்கும் க‌ன‌வுகளை

தலை‌ய‌னை வழியே

ஒழுகவிட்டு விழிக்கிறேன்

ச‌ன்னல் திறைவிலக்கி

கதிரவனின் ஒளிகொண்டு

அறையில் நிரம்பியிருக்கும்

இருள் துடைத்தெடுக்கிறேன்

ஆதவனின் கரம்பட்டு

மலரும் பூக்கள்

வாடையற்றுகிடக்கும் காற்றை

மணம்வீசும் தென்றலாய் மாற்ற‌

புன்னகைக்கிறேன்

இமைக்கும் பொழுதில்

நிகழ்ந்து போகும் நிகழ்வுகள்

வெற்றிரவுகளில் இமைகளுக்குள்

வந்து வழிந்து நிற்கின்றன‌

சில நினைவுகள் இப்படித்தான்

சில நிகழ்வுகள் இப்படித்தான்

சில கனவுகள் இப்படித்தான்

இமைதட்டும் சிறுநொடிக்குள்

இதழ்மலர்ந்து மறைகின்றன‌...

கனவே!

மூடிய இமைகளுக்குள்

காட்சிகள் மறைந்து போக

நிஜம்போல் நிழல்தனை

காட்டிய என் கனவே

நிஜமது மீண்டும்

ஒருமுறை வேண்டும்

விழிகளுக்குள் வாராய்

என் கனவே

வருவாய் என

துயில்தனில் விழித்திருக்கிறேன்

தருவாய் என

விழிகளுக்குள் பார்த்திருக்கிறேன்

சிப்பிக்குள் அரிதாய்

உதிக்கும் முத்து,

அதனினும் அரிதாய்

இமைகளுக்குள்

உதித்த கனவே

தேடுகிறேன் இன்று

நிழல் தரும் நிழலை

நிரந்தரமாக்கிப்போவாய்

என காத்திருக்கிறேன்

உறக்கத்தில்

வந்துவிடு

ஒரே ஒருமுறை,

நான் மீளா

துயில் கொள்ளும்முன்...

இருளில்...

விபூதி பூசியாயிற்று

தேவர்களை தொழுதாயிற்று

பலன் கிடைத்தபாடில்லை

முகம் வியர்க்க

உடல் துடிக்க

நள்ளிரவில்

சட்டென்று விழித்தேன்

'

கவிழ்ந்திருந்தது இருள்

சூழ்ந்திருந்தது அமைதி

'சே..' என எண்ணவைக்கும் கனவுகள்

'

கனவினை

தலயனை ஓரமாய்

வழியவிட்டு

புரண்டு படுத்தேன்

'

உறக்கம் வருவதாயில்லை

நீரரும்பி

மணி பார்த்து

மீண்டும் படுத்தேன்

'

எனை அடிக்கடி

வெடிக்கவைக்கும்

கனவுகளை

கண்கள்மூடி தினமும்

இரவின் இருளில்

எதிர்கொள்கிறென்

பயத்துடன்...