அலையாய் எனை விரட்டப்பார்பாயோ!
ஏ கடலே! கேள்...
உன்னிலிருந்து...
...நீர் கவர்ந்து சென்று,
உனை மணல் கொண்டு மூடுவேன்!!
கிளிக்கிய இடம் : விர்ஜினியா கடற்கரை!
[எந்த காரணத்துக்காக சென்றேனோ அது நினைத்தபடி போகாததால் (வழக்கம்போல்) திரும்பிவிட்டேன்! அதுபாட்டுக்கு நடக்கும்போது நடக்கட்டும் நாம திரும்பவும் கிறுக்கவேண்டியதுதான் :)]
பட்டின் இறகுகள்,
தென்றல் தொடத்துடிக்கிறது...
உன் கண்கள் தழுவிய
என் விரல்கள் போல்
பூவின் இதழ்கள்,
புல்வெளி இஸ்பரிசிக்கத்துடிக்கிறது...
உன் முகம் பதிந்த
என் மார்பு போல்
மஞ்சள் ஆதவன்,
தொடுவானம் ஏந்தத்துடிக்கிறது...
உன் கன்னம் தாங்கிய
என் தோள் போல்
இலைகள் போர்த்தி,
ஈரமணல் நுகரத்துடிக்கிறது...
உன் கூந்தல் மூடிய
என் முகம் போல்
பனித்துளி போர்த்தி,
மொட்டு மலரத்துடிக்கிறது...
உன் இமை மறைத்த
என் விழிகள் போல்
'
'
ரோஜாவின் இதழ்கள்,
இன்னும் சிவக்கத்துடிக்கிறது...
உன் முத்தத்தால்
என் உதடுகள் போல் :)
கனவுகளின் தேசமிது
கற்பனைகள் இனிவாராது,
கவிதைகளின் வாசலது
காற்றும் சற்று தாமதிக்குது,
நினைவுகளின் முற்றம் அது
புன்னகைகளின் தொடர்சியும் அது,
இனி நிஜம் இரசிக்கும் காலம் இது!
கிறுக்கியவரை போதும்!
கற்பனைகளுக்கு வந்தது பஞ்சம், ஏனெனில் நிஜம்தனை இரசிக்கும் காலம் இதோ :)
வரிகளுக்கு சற்று ஓய்வு சொல்லி செல்கிறேன் அதுவரை, கவிதை ஒன்றே கவிபாடும் அழகை கீழே கண்டு இரசியுங்களேன்!
கொள்ளை அழகு...என் பதிவுகளை இரசித்து வாழ்த்திய அனைத்து அன்பர்களுக்கும் என் மனமார்ந்த நன்றிகள்!!
அன்புடன்
இடுகைகள்
கருத்துகள்
